Het aftellen kan beginnen. Nog niet meteen voor het nieuwe jaar, maar wel al naar de vakantie. Na meer dan een jaar werken eindelijk eens twee weken thuis.  Rust in zicht dus…

… en eindejaarslijstjes. Zo laten ze bij Studio Brussel vanaf 12u de meeste succesvolle Afrekening-platen van de jaren ‘00 op de mensheid los. Mijn gevoel zegt dat Kryptonite van 3 Doors Down op de hoogste plaats zal prijken.

Al een tijdje hingen er donkere wolken boven Sonica, de eigenaar van onder andere de BILBO-winkels. Een gerechtelijk akkoord werd aangevraagd, de leveringen in de winkel stokten en sinds deze week gaat het nog een stapje verder. In de BILBO in Leuven gaan alle cd’s en dvd’s de deur uit met een korting van 50%. Dat kreeg ik gisteren te horen en meteen snelde ik met een collega tijdens de middagpauze naar de winkeL. Helaas, het grootste deel van het aanbod was reeds uitgevochten. Balen als een stekker, maar toch nog naar buiten gaan met vier cd’s (Roosbeef, tweemaal Metallica en Milow) onder de arm. Goed voor 21 welbestede euromuntjes.

Herman Van Rompuy is nog maar net verkozen tot Europees president of de internetgrapjes verrijzen. Bij onnozelheid kun je bijvoorbeeld lezen hoe Haiku Herman (.eu!) een gedichtje volgens de Japanse dichtvorm ‘op basis van’ je site maakt. Voor http://coudie.wordpress/ is dit het resultaat:

Af,aan vliegt de mees.
Tak na tak vlecht hij zijn nest.
Zijn huis aan mijn huis.

PS. Consequent is het ding alvast niet. Bij een ‘dubbelcheck’ krijg ik alvast een nieuwe haiku:

Ik leerde van u
de kern van alle dingen:
leven is geven.

Het weer ziet er guur uit, maar mijn hunkering naar wat fruit is groter. Dus spring ik mijn 2WD-fiets op en laat me richting ring bollen. In de plaatselijke Delhaize merk ik algauw dat nog heel wat andere mensen dit weertype trotseren en hun boodschappen net nu gepland hebben. De rekken met fruit zijn dan ook welhaast geplunderd. Appels zijn er nog wel te vinden, maar die zijn dit jaar wel erg bloemig/melig. Ik hou het dus bij peer (wel een goede oogst dit jaar!), kiwi en banaan.

Na heel wat wringen tussen de andere klanten, bemachtig ik nog een aantal andere producten. Ook de strijd naar de kassa overleef ik met heel wat geduld. Het is mijn beurt. Ik weet dat er sinds kort een nieuwe actie is gestart, met knikkers. De kinderen die ik ermee kan plezieren in gedachten, hoop ik stiekem voldoende mee te hebben voor zo’n rollend ding. Per €15 krijg je er eentje had ik opgevangen. De kassierster klopt af op €15,49.

“Heb ik recht op zo’n knikker?”, vraag ik. “Nee. Je krijgt er eentje per €20 en bij aankoop van een geselecteerde producten.”, antwoordt ze me vriendelijk. Ze stopt mij echter twee pakjes toe. Een indigokleurige knikker en eentje doorschijnend. Het kind in me kwam even weer tot leven.

Niets leuker dan elkaar op het werk uitdagen voor een spelletje. Zo werd er deze zomer hard gestreden om de scalp van TourChampion. Minstens even spetterend gaat het er aan toe met Megascore. Elk stelt een voetbalploeg op en hoopt van voldoende puntjes binnen te rijven. Deze week klokte ik af op 748 punten. Goed voor een 249e plaats op 35468 deelnemers. Niet slecht!

Toch zit mijn ‘concurrent’ niet stil, afgaande op de onderstaande e-mail die ik ontving:

EL GHANASSY IN DE WOLKEN MET TRANSFER

TEAM FAVO – El Ghanassy werd gisteren voor veertien miljoen euro getransfereerd van AA Gent naar Team Favo.  Dit was mogelijk door de terugverkoop van Daniël Cruz – die net als in zijn periode bij Lierse SK zeer ondermaats presteerde – aan GBA voor zestien miljoen euro.   Manager T.B. is er gerust in: een jonge, getalenteerde speler als El Ghanassy is altijd welkom, zeker omdat hij dit jaar nog geen enkele goal heeft gemaakt en dus nog enkele treffertjes te goed heeft.  Verder vermeldde hij dat de vrijgekomen fondsen in de nabije toekomst zullen worden aangewend om het team verder te versterken.  El Ghanassy zei zeer tevreden te zijn met deze grote stap voorwaarts.  Uiteraard is het de bedoeling om zo snel mogelijk een basisplaats te verwerven, aldus EL Ghanassy die inziet dat zijn transfer naar Team Favo naast de Marokkaanse ook de Belgische bondscoach sneller naar het stadion zal lokken om hem te scouten.  Cruz vertelde dat hij eindelijk terug thuis was en dat het seizoen eindelijk kon beginnen, net zoals hij dat enkele jaren geleden zei toen hij van Lierse naar GBA ging.  De zeveraar.

Zondag, na tien uur ’s avonds. Het is een drukte van jewelste. Niet alleen de kermis, maar ook de talrijke fakbars zorgen dat ik bijna struikel over de grote hoeveelheid aan studenten.

Maandag, iets voor de middag. Ik neem plaats naast mijn collega’s op een zitje in aula Pieter De Somer. Het academiejaar 2009-2010 wordt met een academische zitting op gang geschoten. Echt spannend is het niet, maar dat zullen speeches wel nooit worden. Erna volg ik de stoet tussen een resem proffen. Ik voel mij als een toerist in het drukke Leuven.

Maandag, iets na vijf uur. Ik heb zin in mosselen. Ik ga naar de supermarkt, waar ik op de koppen kan lopen. Er is zelf extra security aanwezig. Maar de mosselen hebben gesmaakt, dank u.

Maandag, iets na zes uur. Waar is Alma 2? Waar kan ik een fietsenhersteller vinden? De vragen vliegen om mijn oren. De stadsplannen van Leuven zijn talrijk. Meer dan 5700 nieuwe studenten banen hun weg door Leuven.

Dinsdag, nu. Ik blijf, ondanks een immense snotkop, in de sfeer en laat ‘Druk In Leuven’ van Noordkaap door te boxen schallen. Jaja, het is echt opnieuw begonnen.

Hij was nog niet eens halfweg zijn leven, was vader van drie kinderen en manisch depressief. Dat zorgde op bepaalde periodes voor euforische momenten, op andere momenten was alles zwart. Op één van die euforische momenten sprong hij bij haar op het podium. Een aantal jaren terug stapte hij in zo’n zwarte periode uit het leven. Vergif.

Zij was nog niet eens halfweg haar leven, was moeder van een kind en depressief. Ooit, misschien wel meerdere keren, sprong iemand bij haar op het podium. De scheiding van haar geliefde heeft ze allicht nooit verwerkt. Ze stapte gisteren uit het leven. Opgehangen.

Noot: Hij was mijn nonkel, zij heette Yasmine.

Over de verkiezingen ‘09 valt veel te vertellen en er is ook al veel verteld, dus moet ik hier niet nog eens al het reeds gezegde nog eens herhalen. Er zijn daar andere, betere en vooral betaalde pers voor. Ik zou de mensen in tijden van crisis immers niet graag hun werk ontfutselen. Vandaar dat ik het tot een rondfenomeen zal beperken.

Het fenomeen van de opduikende prof. Bijna ieder programma heeft zo wel zijn of haar ‘huisprofessor’. Het zal wel iets te maken met het ‘Rik Torfs-effect zeker. Niks bijzonders, tot je een eigen prof ziet opduiken. Zo ook afgelopen zondag tijdens de marathonuitzending van de vrt. Prof. dr. J. Van Damme kwam even een gesprekje voeren over het onderwijs. Veel begreep de journaliste in kwestie er niet van, maar het is haar vergeven. Begrepen wij immers altijd alles in zijn les?!

Mannen zijn wellicht gedoemd om kleine kinderen te blijven. Kleine kinderen houden van spelletjes, dus grote kinderen ook. Voila, een uitleg als een ander om een alibi te hebben om aan hoogst onbelangrijke pronostieken deel te nemen. Zo is er sinds enige tijd TourChampion. Een spel via sporza.be, waar ik me vorig jaar al eens aan waagde. Dit jaar was het opnieuw deelnemen geblazen, dit keer in onderlinge competitie met twee kameraden. Een ploeg in vijf minuten ineen flansen om erna bijna iedere middagpauze een kort gesprekje over te voeren.

Enkele statistiekjes. In de eindstand strandde ik op de 1445ste plaats op 6494 deelnemers, wat goed is voor een achterstand van 15 min 16 sec op de winnaar. Mijn beste rit was rit 17 met aankomst op de Blockhaus, plaats 672 in de rituitslag. In mijn subleague werd ik tweede. Een overzicht van het algemeen klassement doorheen de Giro:

Campagne voeren, hoort gewoon bij het hele gebeuren. Het kan ook op een ludieke manier en dat bewijst Mich De Winter. Hij maakt dankbaar gebruik van zijn familienaam om de campagne van die andere bekende/beruchte Dewinter te persifleren.

Eén puntje van kritiek. In de wereld van Mich zullen de vrouwen, de mannen overheersen. Ik begin al te vrezen dat ik als man uit dit land gezet zal worden

[EDIT: De aangepast versie met rood lettertype er op geplaatst.]