Het jaar eindigen doen we in schoonheid en we met de allermooiste platen.

5. (a) Hannelore Bedert – Altijd Nooit Meer (MS)
Met voorsprong het beste nummer op haar debuut van 2008. De tekst is van de hand van Tine Truwant, de muziek van Hannelore zelf. Nederlandstalig, zonde twijfel top!

5. (b) Editors – Papillon (Acoustic) (MS)
Wegens te moeilijk om te kiezen, open ik de top-5 met een gedeelde vijfde plaats. Het ideale excuus om 21 nummers in de top-20 op te nemen. Kiezen is soms echt té moeilijk. Editors gingen helemaal jaren ‘80. Een flinke geur Depeche Mode, maar unplugged vind ik deze nummers toch een pak beter.

4. The Hickey Underwold – Blonde Fire (MS)
De Belgische nieuwkomers van het jaar. Alhoewel, zo nieuw zijn deze winnaars van Humo’s Rock Rally nu ook weer niet. Hun debuut bleef zo lang op zich wachten dat ze de stempel ‘winnaar, maar niet doorgebroken’ op zich kregen gekleefd. Onterecht zo bleek, want dit was een stoot van jewelste. De bizarre videoclip bij dit nummer sleepte trouwens al een prijs in de wacht.

3. Eels – That Look You Give That Guy (MS)
E is een kwaliteitslabel op zich. Zijn laatste album is nog niet koud of de opvolger is al af. Topschijf!

2. The XX – Crystalised (MS)
Onderkoeldheid, maar met zo’n pracht. Voor mij de nieuwkomer van 2009. Lang zal het feestje echter niet duren, want één bandlid stapte reeds uit de band.

1. Absynthe Minded – Envoi (MS)
Neem een gedicht van Hugo Claus en maak er iets wonderbaarlijks van. Absynthe Minded slaagde met glans.

Veel Belgen ook dit jaar in de lijst. Maar liefst zeven stuks. De hoogste plaats is ook voorbehouden voor een Belg.

10. The Bony King Of Nowhere – Taxidream (MS)
Het was liefde op het eerste gezicht. Een wondermooie plaat die helemaal aan het begin van releasejaar zat. Dit was één van de singles uit het debuut, maar het is niet het beste nummer op ‘Alas My Love’. Dat plaatsje is nog steeds voorbehouden voor ‘My Invasions’, Radiohead op zijn best.

9. White Lies – Farewell To The Fairground (MS)
Zo’n typisch groepje waar er ieder jaar wel een een paar van het levenslicht zien en doorbreken. Meer dan fijne single, net als ‘Death’.

8. De Jeugd Van Tegenwoordig – Deze Neger Komt Zo Hard (MS)
Zeer vette beat! Heet feestgehalte ten top. In het echt is de jeugd vreselijk vermoeiend, ietwat irritant, maar zolang ze zo’n stuff de wereld blijven insturen, is dat voor mij geen bezwaar.

7. Isbells – As Long As It Takes (MS)
Het gebeurt niet zo vaak dat een ‘duyster’ nummer zo snel naar de top schiet. Zelfs een plaatsje in de commerciële hitlijst was het gevolg.

6. Mumford And Sons (MS)
Zowat de hype van het najaar. Folky gitaartje, maar o zo aanstekelijk meneer. Gaat vooralsnog niet vervelen.

Heel wat artiesten haalden de lijst niet, maar kleurden het muzikaal jaar 2009 wel op één of andere manier. Phoenix, Ladyhawk, Roosbeef, Empire Of The Sun, Metric of Emilíana Torrini zijn zo’n artiesten.

15. Dizzee Rascal (& Armand Van Helden) – Bonkers (MS)
De feestplaat van deze zomer. Radiozenders deden hun uiterste best om deze plaat helemaal grijs te draaien. Toch is het nog steeds de ideale fijne schijf.

14. Daan – Icon (MS)
Met zijn vorige plaat overschreed Daan de grenzen van de muzikale wansmaak. Was ‘The Player’ nog een topper, dan was ‘Promis Q’ met voorsprong mijlen erover. Gelukkig slaagde Daan erin om de muziek weer te laten zegevieren. Een ganse cd lang kan hij me nog niet boeien, maar Icon was er wel boenk op. Met de groeten van mister Cash.

13. Peter Doherty – Last Of The English Roses (MS)
Toonvastheid hoeft geen criterium te zijn. Evenals de drugs die een rode draad blijft in het leven van Pete(r). Af en toe blijft hij echter verrassen met uitstekende platen en dat is het voornaamste.

12. Monsters Of Folk – Dear God (Sincerely M.O.F.) (MS)
2009 was zonder meer het jaar van de ’supergroepen’. Monsters Of Folk steken alvast Them Crooked Vultures de loef af. Niet in het minst omdat Bright Eyes een persoonlijke favoriet blijft.

11. Arctic Monkeys – Crying Lightning (MS)
Alex Turner en co zijn nog zo’n blijvertje. Ditmaal klinken ze iets serieuzer, hebben ze aan kracht ingeboet, maar blijven ze van een bovengemiddeld niveau.

De kerstvakantie is een feit. Hoog tijd om mijn lijstje met favoriete singles van 2009 op de mensheid los te laten. Dit jaar hou ik het bij een top-20.

20. The black Box Revelation – High On AWire (MS)
Voor het derde jaar op rij weten Jan en Dries een plaatsje te veroveren in mijn lijst. Na ‘I Think I Like You’ en  ‘Set Your Head On Fire’ van hun debuut, weet de eerste single van het nieuwe album me ook te bekoren. Het nieuwe album dat er weldra aankomt… en dat is niks te vroeg.

19. Florence + The Machine – Kiss With A Fist (MS)
Een debuut van een dame met pit. Vloerde La Roux op punten. Dit was alvast een stevig popnummer.

18. The Gossip – Heavy Cross (MS)
Beth Ditto en de hare wisten me met hun debuutplaat best te charmeren. Vooral de single ‘Standing In A Way Of Control’ was en is nog steeds retevet. Met Heavy Cross deden ze het kunstje over.

17. Elbow – Weather To Fly (Live) (MS)
Elbow was vooral één van de bands van 2008. Hun ‘The Seldom Kid’ bleek een instant classic. In 2009 brachten ze een live-versie van dit album met de BBC Concert Orchestra. Het tilde het geheel en dit nummer naar een nog hoger niveau.

16. Julian Casablancas – 11the Dimension (MS)
The Strokes deemsterden de laatste jaren wat weg, maar hun ‘Last Night’ blijft een topper. Frontman Julian vond het dan maar tijd voor een zijsprongetje. Met wisselend succes, want niet alle acht de nummers op de plaat zijn van even goede kwaliteit. De eerste single bleek echter een voltreffer.

Het aftellen kan beginnen. Nog niet meteen voor het nieuwe jaar, maar wel al naar de vakantie. Na meer dan een jaar werken eindelijk eens twee weken thuis.  Rust in zicht dus…

… en eindejaarslijstjes. Zo laten ze bij Studio Brussel vanaf 12u de meeste succesvolle Afrekening-platen van de jaren ‘00 op de mensheid los. Mijn gevoel zegt dat Kryptonite van 3 Doors Down op de hoogste plaats zal prijken.

Na het extreem lang wachten, kon ik het met liefde in de armen sluiten: mijn 2WD-fiets. Zes maanden later is het tijd om een balans op te maken. Een balans met toch een aantal gebreken en vandalenstreken. Zo werd het plaatje achteraan professioneel geplooid, liep mijn achterband leeg, kwam mijn trappenas los te zitten en gaf mijn achterlicht de geest. Dat noemen ze dan een ‘nieuwe’ fiets.

Al een tijdje hingen er donkere wolken boven Sonica, de eigenaar van onder andere de BILBO-winkels. Een gerechtelijk akkoord werd aangevraagd, de leveringen in de winkel stokten en sinds deze week gaat het nog een stapje verder. In de BILBO in Leuven gaan alle cd’s en dvd’s de deur uit met een korting van 50%. Dat kreeg ik gisteren te horen en meteen snelde ik met een collega tijdens de middagpauze naar de winkeL. Helaas, het grootste deel van het aanbod was reeds uitgevochten. Balen als een stekker, maar toch nog naar buiten gaan met vier cd’s (Roosbeef, tweemaal Metallica en Milow) onder de arm. Goed voor 21 welbestede euromuntjes.

De trein zit zoals zoveel zondagavonden tjokvol. Een groep studenten (allemaal lid van dezelfde studentenclub) stapt op. Ik probeer mijn boek verder te lezen, maar dat lukt maar halvelings. De bende produceert immers genoeg decibels om een halve trein te entertainen. Ik luister met een half oor mee.

Op een gegeven moment in hun conversatie komen ze uit bij hun plasgewoontes. Blijkbaar is het bij hen de gewoonte om het toilet te negeren en hun urine rechtstreeks in hun lavabo te deponeren. De voornaamste reden is luiheid. Hun toilet bevindt zich immers verder dan de lavabo. Njammie!

Herman Van Rompuy is nog maar net verkozen tot Europees president of de internetgrapjes verrijzen. Bij onnozelheid kun je bijvoorbeeld lezen hoe Haiku Herman (.eu!) een gedichtje volgens de Japanse dichtvorm ‘op basis van’ je site maakt. Voor http://coudie.wordpress/ is dit het resultaat:

Af,aan vliegt de mees.
Tak na tak vlecht hij zijn nest.
Zijn huis aan mijn huis.

PS. Consequent is het ding alvast niet. Bij een ‘dubbelcheck’ krijg ik alvast een nieuwe haiku:

Ik leerde van u
de kern van alle dingen:
leven is geven.

Het weer ziet er guur uit, maar mijn hunkering naar wat fruit is groter. Dus spring ik mijn 2WD-fiets op en laat me richting ring bollen. In de plaatselijke Delhaize merk ik algauw dat nog heel wat andere mensen dit weertype trotseren en hun boodschappen net nu gepland hebben. De rekken met fruit zijn dan ook welhaast geplunderd. Appels zijn er nog wel te vinden, maar die zijn dit jaar wel erg bloemig/melig. Ik hou het dus bij peer (wel een goede oogst dit jaar!), kiwi en banaan.

Na heel wat wringen tussen de andere klanten, bemachtig ik nog een aantal andere producten. Ook de strijd naar de kassa overleef ik met heel wat geduld. Het is mijn beurt. Ik weet dat er sinds kort een nieuwe actie is gestart, met knikkers. De kinderen die ik ermee kan plezieren in gedachten, hoop ik stiekem voldoende mee te hebben voor zo’n rollend ding. Per €15 krijg je er eentje had ik opgevangen. De kassierster klopt af op €15,49.

“Heb ik recht op zo’n knikker?”, vraag ik. “Nee. Je krijgt er eentje per €20 en bij aankoop van een geselecteerde producten.”, antwoordt ze me vriendelijk. Ze stopt mij echter twee pakjes toe. Een indigokleurige knikker en eentje doorschijnend. Het kind in me kwam even weer tot leven.