Nona gooide mij volgend stokje toe.
Noem in 15 minuten, de 15 boeken die je gelezen hebt die je nooit zal vergeten, die je leven veranderd hebben.
Ik ben zo vrij om het ietwat aan te passen en te beperken tot 7 boeken. Ik heb immers nog wel wat jaren te gaan om nog veel boeken te ontdekken.
1. Zoeklichtboeken
Leren lezen liep de eerste jaren niet meteen van een leien dakje. Ik werd dan ook aangeraden om op zaterdag extra ondersteuning te volgen. Op die plaats leerde ik dit soort boeken kennen. Qua taal vrij eenvoudig, maar qua inhoud wel op leeftijd. Ik verslond er tientallen en legde er mijn basis voor hetgeen ik nu lees.
2. Patrick Lagrou – Het dolfijnenkind
Eén van de eerste (jeugd)boeken die ik zelf kocht. Het avontuurlijke, de dolfijnen, … het ging er lekker in.
3. Tom Lanoye – Zwarte tranen
De eerste echte roman die ik las / probeerde te lezen. Meteen een knoert van jewelste. 517 pagina’s. Van de inhoud heb ik niet echt veel onthouden, laat staan dat ik er echt van genoten heb of alles heb begrepen. Het feit dat het mijn eerste échte roman was, kan niet anders dan een mens zijn leven veranderen.
4. Jeroen Brouwers – Geheime kamers
Ooit als boekentip gekregen. Meteen ermee aan de slag gegaan en het boek kwam op het perfecte moment. Op één of andere manier kon ik me vereenzelvigen met het hoofdpersonage. Helemaal gepassioneerd las ik het bijna in één langgerekte rush uit. Ook in de directe nasleep van het verhaal was ik er niet helemaal goed van.
5. Arnon Grunberg – Tirza
Zijn stijl is ongemeen vlot. Grunberg kan het zich ook permitteren om heel wat bladzijden te vullen. In het geval van dit boek werkte hij naar een ongelofelijk climax. Meer dan een tikkel luguber, maar zo goed als het perfecte boek.
6. Stefan Brijs – De engelenmaker
Nog zo’n topper uit de Nederlandstalige literatuur. Niet hoogdravend qua taal, maar een uitmuntend verhaal op een heel eenvoudige manier aan de man gebracht. Op het einde rijk je gewoon de penetrante geur. Opnieuw uiterst luguber einde.
7. Patrick Süskind – Het parfum
Meng geur en luguber, voeg daar een portie klassieker aan toe en je bent er. Het levensverhaal van Grenouille is van uitzonderlijk niveau. Van alle klassiekers die ik tot op heden las het beste exemplaar.
Het dolfijnenkind vond ik ook mooi vroeger. Misschien eens een reden verzinnen om het nog eens te herlezen. Jeugdboeken gaan er tegenwoordig goed in bij mij, voornamelijk Marc De Bel dan.
@ Nona: Marc De Bel kwam pas nadien. Mijn jongere zus was daar toen erg fan van. Al heb ik er ook wel een aantal gelezen. Nu is Dirk Bracke de heerser bij de jeugdboekauteurs.