Als bij toeval ontdekte ik ’Feeërieën‘, een festival in het hartje van Brussel. Ook wel het kleine, alternatieve broertje van ‘Boterhammen in het park’. Nou ja, broertje? Een blik op het programma geeft aan dat het festivalletje op zichzelf kan staan. Voeg daar nog eens een prachtige locatie aan toe. Het Warandepark is immers echt de moeite, alsook het podium in het bestaand decor. Voor mijn kont was er ook een plaatsje op de eerste rij. Oja, openbaar vervoer is ook mogelijk, want je bent er na een tiental minuten stappen van het centraal station.
Toch begon het feest met een opdoffer. Mijn medefestivalganger kon er ‘dankzij’ de nmbs niet (op tijd) geraken. De aangekondigde 16 minuten werden immers algauw 1u10 en eindigde in een totale catastrofe. Ik had mijn treinkaart al ingevuld en besloot dus maar alleen de hot op te gaan.
Openen werd gedaan met Dent May & His Magnificent Ukulele. Een band uit Mississippi die vooral poppy deuntjes de wereld instuurt. Het klonk fijn, vrolijk, al daalde bij momenten de aandachtsspanne. Wat variatie en een nummer zonder ukulele, het had een beetje meer spanning gebracht.
Quotering: ***
De tweede en tevens laatste muzikale inbreng van de dag kwam er van Bram Vanparys. Onder de noemer ‘The Bony King Of Nowhere’ kwam hij het park vervoegen. In zijn bagage zat zijn eersteling (een alom geprezen debuut), rond hem ene volledige band. Bij momenten klonk het haast magisch. Vooral de toppers op de cd zijn ook live zeer genietbaar. Toch bleef het niet bij die eerste cd. Er kwamen ook een paar nieuwe nummers in de setlist en enkele alternatieve versies van de eigen songs. Leuk om mee op ontdekkingstocht te gaan. Enig punt van kritiek was de bij momenten niet perfecte instelling. Zo was de drum soms storend. Oja, zijn gimmick van het Frans was ook niet meteen waaaaw.
Quotering: ****
