Nu is er nog weinig van te merken, maar een tijdje terug begon te zomer alvast pokkenheet. Ideaal om even de iets ‘zwaardere’ literatuur in te ruilen voor een wat ‘lichter’ materiaal. Conclusie: ik nam er een zogenaamd ’spannend boek’ bij. Er lag nog eentje op mijn boekenplank, dus ik bespaarde me de rit naar de bib. Ziehier een korte bespreking van ‘Zoenoffer’ van Pieter Aspe.
Brugge wordt opgeschrikt door een afrekening in het Minnewaterpark. Jos Viane krijgt er een pakje slaag. Eerst wordt gedacht aan een actie binnen het homomilieu (het park is immers in Brugge gekend als het potterspark), maar als hij in het ziekenhuis gedood wordt door middel van een kogel, weet Van In dat er meer aan de hand is. Plaats daar nog eens bij dat Viane beveiligheidsagent is in de Brugse musea en het op til staande HiBrugia, een prestigieus kunstproject, gaat de bal aan het rollen.
‘Zoenoffer’ leest als een middelmatige aflevering van Witse. Het kabbelt lekker voort, er komt een stukje persoonlijk leven van de commisaris aan bod en bij momenten wordt een beetje spanning in het verhaal gebracht. Leuk, zonder echt overtuigend of beklijvend te zijn.
De Aspes zijn een tussendoortje voor de echte boekenliefhebbers. De dikke kleppers zijn de hoofdmaaltijden. Niet?
@ Nona: Daar komt het zo ongeveer op neer. Al bestaan er ook genoeg fijne romans die echte toppers blijken.