Qua omvang gaan Onze oom van Arnon Grunberg vlotjes over dat van Tirza, is dat ook zo voor de rest?
Majoor Anthony heeft op papier alles om gelukkig te zijn. Vrouw, werk, een huis en een zwembad. Het enige dat ontbeert, is de onvervulde kinderwens van zijn vrouw. Aan de basis daarvan ligt zijn ‘dood zaad’. Problemen lossen zich echter vanzelf op als hij op een dag Lina meeneemt als ‘bijproduct’ van een militaire opdracht. Er heerst immers oorlog in het land en een resem mogelijke verraders moeten opgepakt worden. Het loopt echter wat uit de hand en de ouders van Lina komen om het leven. De majoor besluit dan maar om Lina mee te nemen als zijn dochter. De vrouw van Anthony is echter niet zo happig op het geschenk uit de hemel.
Onze oom valt botweg in te delen in twee delen: eentje mét en eentje zonder majoor. Het is precies dat eerste deel die het lekkerst leest. De schrijfstijl van Grunberg blijft immers één van zijn troeven. Hij kan het zich zonder veel problemen permitteren om heel uitgebreid zijn verhaal te vertellen en hij komt er nog mee weg ook. Alleen, terwijl Tirza zo prachtig opbouwde naar een climax, ontbreekt hier dat extraatje. Sterker nog, het verhaal boet gaandeweg aan kracht in en dat is uiterst jammer.
Leuk om te lezen, maar ik had er meer van verwacht.
We hebben er helemaal dezelfde mening over!
Idem!