Alexander von Brücken is een rijke industrieel die zijn levenseinde voelt naderen. Naast de bouw van een praalgraf wil hij ook een roman laten schrijven. Hij laat hiervoor één van de beste auteurs van het land zijn liefdesmemoires voor Sofie Kurtz neerschrijven. Een verhaal over liefde (eros) dus. Naar zijn eigen zeggen het enige meisje/vrouw waar hij ooit echt liefde voor voelde. Sofie is de dochter van een arbeidersgezin die bij de von Brückens werkt. Tijdens de alarmmeldingen in WOII treffen ze elkaar steeds in de schuilkelder. De gedwongen momenten van samenhokken, zijn voor hem het vuur aan de eerste liefdeslont. De liefde blijkt echter alleen van één kant te komen.
Door het leven van Alexander loopt de (onmogelijke) zoektocht naar de (liefde van) Sofie als een rode draad. Haar opsporen, haar ontmoeten, haar leven sturen tot op het randje. Het zorgt ervoor dat de liefde op vele punten meer naar macht neigt dan naar het echte pure. Tussendoor wordt er door een heel groot stuk van de (Duitse) geschiedenis gegaan.
Stof genoeg voor een meer dan boeiend boek, waarvan je op geen enkel moment denkt: “Waarom ben ik dit in godsnaam aan het lezen?”. En een boeiend boek is het ook geworden. Een pageturner vol leuke wendingen, gemengde gevoelens en puike dialogen. Op de vorige editie van Uitgelezen in Leuven was het voltallig panel unaniem lovend voor dit werk en ik sluit me daar volkomen bij aan. Deze Eros van Helmut Krausser is trouwens het afsluitende boek uit een trilogie. Alle boeken zijn echter ook als losstaande romans leesbaar.
Dat maakt me nog nieuwsgieriger om er in te beginnen lezen!
Doet me denken aan een nummer van Suzanne Vega. http://www.youtube.com/watch?v=jM10ZQ-mo6M
En plots gaat het over liefde.
Dit lijkt me een echte aanrader. Als ik ooit ‘ns de tijd vind om nog een goed boek te lezen… O-wee, o-wee, wat mis ik dat toch!