Er gaat geen dag voorbij of op het werk komt de hype van 2008 en eigenlijk ook al van 2007 ter sprake. Facebook is een fenomeen en zoals dat met fenomenen gaat, ben ik er nog niet in meegestapt.
Binnenkijken bij mensen uit het verleden of degenen die je nog amper ziet, het is aanlokkelijk. Op een dag zal de nieuwsgierigheid echter de bovenhand nemen en dan maak ik me ook wel een account aan. Op zo’n onbewaakt moment van verveling of tegen beter weten in.
Of de dag waarop feestjes en afspraken niet meer per mail of sms de wereld ingestuurd worden, maar enkel gecommuniceerd worden via Facebook. Want ja, vandaag kreeg ik dan wel een mail voor een feestmoment. Toch maakte de wenk duidelijk dat je voor meer informatie op de netwerksite moet zijn. Op zo’n momenten blijf je nog even koppig jezelf te wezen en meld je jezelf niet aan.
Ik ben reeds gezwicht voor het fenomeen. Je geeft maar de informatie vrij die je wil vrijgeven. Ik neem het niet al te serieus op. Wel handig om snel iets mee te delen/vragen. Ik merk dat mailen trager verloopt dan FB’en. Professioneel ben ik er niet mee bezig. Nog niet misschien.
Vroeg of laat bezwijk ook jij hoogstwaarschijnlijk Coudie (zoals zovelen, incluis mezelf).
Laten we allemaal Coudie uitnodigen, dan bezwijkt hij misschien wat vlugger???
@ Pi-eter: Er komen hier op regelmatige tijdstippen aanvragen binnen. Dus een extra offensief is niet nodig
Ik heb trouwens gezien dat er ergens iets geactiveerd kan worden om dergelijke mails te blokkeren. Dus koest houden, is de boodschap 