Alive?

Het lijkt hier allemaal op een stille dood… maar gelukkig is niets minder waar. Veel verhalen, veel geluk, maar evenzeer frustraties. De vorige weken immers godgeklaagd er niet in geslaagd om op de studio op een deftige manier twee pc’s op één internetverbinding te krijgen. Even had ik hoop, het lukte. Alles werkte naar behoren, maar wat gepruts verder, was alles al weer verleden tijd. Had ik maar een ICT-knobbel, denk ik dan.

Verder werd mijn tijd ingenomen door knutselen en knutselen, want Coudie probeerde zijn Elfi zo goed als mogelijk te (onder)steunen bij het voorbereiden van een stageweek in het tweede kleuter. Mijn talenten bleken zich vooral binnen de ‘plastificeerwereld’ te bevinden. Coudie Plastics, weldra een nieuw bedrijf? Soit, stages in het kleuteronderwijs zijn niet te onderschatten. Mijn teerbeminde heeft voor die ene week al een classeur bijeengesprokkeld.

Nog verder, maar evenzeer vandaag was er al een nieuw hoofdstuk in Coudie zijn wereld. Eerste echte werkdag. Introductie bij de baas, rondleiding bij de collega’s, een eerste vergadering en het beginnen lezen van een berg waar ik nog even mee zoet zal zijn. Mijn pc stond klaar, mijn code werkte, maar veel veel extra programma’s ga ik daar niet kunnen installeren. Geen iTunes, weinig muziek dus… snik snik… Had ik maar een ICT-knobbel, denk ik dan.

PS. Nog eens een dikke ‘merci’ voor het berichtje van het thuisfront en de mail uit het verre Limburg! Aanmoedigingen zijn immers het leukste als je ze even niet verwacht.