Even terugkijken naar het recente boekenverleden en daar merken dat ene Dan Brown lange tijd nummer één qua verkoop was. Vooral De Da Vinci Code bleek een magneet te zijn, incluis verfilming. In het zog daarvan werden ook Het Bernini Mysterie, Het Juvenalis Dilemma en De Delta Perceptie succesvolle thrillers. Tijd om ook eens eentje van Dan Brown onder de loep te nemen. Heel willekeurig kwam Het Bernini Mysterie die eer te beurt.
Na een moord in het wetenschappelijke centrum CERN wordt Langdon, een hoogleraar iconologie, erbij gehaald. Op de borst van de vermoorde, Leonardo Vetra, staat immers een Illuminati-figuur. Een perfect ambigram met de naam van een (uitgestorven?) verbond. Een verbond van (verlichte) wetenschappers die zich tegen de Kerk verzette. Twee machtige werelden tegenover elkaar?
Helemaal beangstigend wordt het als blijkt dat de nieuwste wetenschappelijke ontwikkeling van Vetra met de moord is verdwenen. Een cilinder met antimaterie, waarvan de kracht gigantisch is. Langdon en dochter Vetra, ook wetenschapster en medeontwikkelaar van het beruchte goedje, moeten proberen om alles terug in de plooi te laten vallen. Hiervoor moeten ze in Vaticaanstad zijn, het mekka van de Christelijke wereld.
De kracht van de roman ligt ondermeer in het feit dat Dan Brown op een bevattelijke manier nieuwe fysische fenomenen op een kraakheldere manier weet neer te pennen. De technologie van antimaterie is in de werkelijke wereld niet eens meer zo veraf (iets opgevangen over deeltjesversneller in het nieuws). Bovendien zijn het mysterieuze rond de symbolen, de Illuminati en een bijzondere locatie troeven die het op zich al boeiend maken om te lezen.
Dat alles in een schrijfstijl die zorgt dat er niet op iets anders moet gefocust worden dan de plot. Alleen is die plot op sommige momenten zo over the top dat het bijna lachwekkend wordt. Langdon beschikt immers over meer dan zeven levens. Het aantal gebeurtenissen binnen het tijdsbestek is gigantisch en het cliché der liefde is om de hoek te vinden. En toch is er iets dat mij aanzette om door te lezen en er nog van te genieten ook.
Ik vond dit een leuk boek zondermeer. Men moet er niet al te veel bij nadenken en de Illuminati wordt schitterend naar voor gebracht.
Van Dezelfde schrijver vind ik het Juvenalis dillema het best. Is dit omdat het met computers te maken heeft?
Ik heb de Da Vinci Code gelezen en dan besloten Dan Brown uit mijn leven te verbannen.
Ik herinner me een vakantie waar ik heelder dagen in dat boek zat te lezen … en toen het uit was dacht ik van … WAS HET DAT VERDOMME? Teleurstelling, zowaar
Ondertussen lees ik gewoon bijna niet meer, dat is een schande :-p
Hoewel ik graag lees heb ik nog nooit een boek van Brown gelezen. Ooit doe ik wel een poging. Net zoals ik ooit ook wel eens een Nicci French en een Harry Potter zal lezen.
Nog nooit een Dan Brown ter hand genomen, misschien toch maar ‘ns proberen…
@ Christophe: Ieder zijn afwijking zeker
Te zware literatuur voor mij….