Is het omdat ik momenteel in Brugge zit en zij in Leuven, maar de laatste tijd hoor ik de stem van mijn geliefde weergalmen als ik volgende handeling uitvoer. Ik rijd met de fiets, kom thuis en wil de garagepoort openen. Dat doe ik door vingervlug wat magisch gegoochel met de knopjes te doen. Waarna het systeem mij vriendelijk ‘bedankt’ door van ‘tutuuuuuut’ te doen. Net die ‘tutuuuuuut’ brengt mij bij de liefde, want het klinkt in mijn oren net als de ‘dadaaaaaa’ van diezelfde geliefde. Het doet me zowaar met een glimlach thuiskomen. Of hoe liefde in kleine hoeken en kantjes zit.
PS. Vandaag staat er 13 maanden op onze gemeenschappelijke teller.
Uw lief vergelijken met een automatische garagepoort … origineel moet ik zeggen
Op naar 13 jaar!
Proficiat in ieder geval en mogen er nog heel veel mooie jaren samen volgen!
@ priegelaar: Niet vergelijken, wel de ganse dag op de kleinste momenten aan Elfi denken