Cesenatico

Tien dagen lang was ik even niet meer in het eigenste Belgenlandje te bespeuren. Italiaanse zon, zee, strand en een bus vol pubers waren mijn gezelschap. Een impressie van de man wiens geest nog meer moe dan helder is.

• Cesenatico is op zich niet bijzonder. Het enige gedenkwaardige die er valt te ontwaren, is dat ene Marco Pantani daar zijn eeuwige rustplek vond.
• Barbies niet alleen een onderdeel van de kennismaking vormden, maar er ook nog ook echt aanwezig bleken te zijn. Ellenlange douchetijden, overvolle shoppingstassen en een batterij aan hightech in de handtas.
• Aquaparken kunnen heerlijk verkoelend werken als het godganse dag makkelijk boven de dertig graden is.
• Adventure niet mijn dada is. Als een schijtluis probeerde ik mijn evenwicht in een onevenwichtige wereld te houden.
• Venetië ondanks de drukte nog steeds het bezoeken waard is. De stad ademt iets bijzonders uit en alleen daarvoor zou een mens geld uit de buidel halen.
• Ons hotel garant stond voor vreselijk eenzijdig eten. Nachtelijke pizza’s zorgden gelukkig voor de nodige compensatie.
• Het toch een tikkeltje speciaal is als je tijdens een spel de ganse middag de soundcheck van ene Zucchero van nabij mag meemaken.
• San Marino een paradijs voor de taxfree mens is. Dus parfum met liters, maar geen idee hebben welke je zou moeten kopen, dus geen batjes doen.
• Zeewater van circa 25°C echt wel een belevenis is en kan leiden tot nachtelijke zwempartijen met op de achtergrond een heus vuurwerk.
• Een oplosboot van €12 geen garantie is op een levenslange rondvaart, dat partybootjes voor de nodige reisziekte zorgen en dat buschauffeurs soms te gretig het gaspedaal vinden.
• Italianen zijn bovendien hete salami’s en doen alles om zoveel vrouwen het hof te maken.