Induffelen bleek dit weekend niet meteen het hoogstnoodzakelijk te zijn op deze editie van het Cactusfestival. Overwegend zon tot zeer zonnig. De tijd was doorspekt met muziek die als alternatief en werelds bestempeld kan worden. Afwisseling troef. Hou u alvast klaar voor een geheel subjectieve impressie van drie dagen in het Minnewaterpark.
Dag 1 werd afgetrapt door Sharon Jones & The Dap Kings, maar dan zonder mij. Pas bij de Brooklyn Funk Essentials mij tussen de niet eens zo volle wei gewrongen. Geen reet kende ik er van, maar het swingde als een tiet. Hun naam hadden ze alvast niet gestolen, funky als geen ander. De heupen werden voor de eerste keer aangesproken.
Quotering: ***
Aansluitend was er Gabriel Rios. Zeker geen onbekende in het Vlaamse land en meteen de eerste ‘Belg’ die mocht opdraven. Voor de gelegenheid met Jef Neve en Kobe Proesmans, respectievelijk pianovirtuoos en man van de percussie. Er werd gekozen om de lijn van de zaaltournee door te trekken. Helaas amper hits en al bij al vooral relatief saaie bewerkingen. Het blijft immers een festival en na zo’n funky groep wil het publiek nu eenmaal helemaal los komen. Enkel een prachtige versie van ‘Stay’ kon even de indruk wekken dat de boel alsnog ging ontploffen. Helaas ijdele hoop. Matte vertoning.
Quotering: **
Afsluiten werd de vrijdag gedaan met het totaal foute B-52′S. Voor de liefhebbers van foute pakjes, foute kapsels, foute moves en uiteraard dito muziek een must. Het klonk aardig, maar nu ook niet als de grote partyband zoals de folder ons wou wijsmaken. Voor velen meer sentiment dan echt goede muziek. Niet gebleven tot het einde.
Quotering: ***
Ik kan me wel voorstellen dat wat Rios in z’n theatertournee bracht niet overkomt zoals het moet op een wei. Tekort aan typische intieme sfeer van een schouwburg/theaterzaal.
@ Lies: Inderdaad, die intieme sfeer benaderen op een festival in open lucht is welhaast onmogelijk. Bovendien komen de mensen niet enkel voor Gabriel Rios, dus af en toe een voor iedereen bekend nummer brengen, is zeker niet teveel gevraagd. Geen Broad Daylight, noch Unrock, Ghostboy, Catastrofe of Baby Lone Star. Dat zegt op zich al veel. Mijn persoonlijke favoriet La Gran Siesta kreeg ook geen plaats. Ik vrees dat als meneer Rios zijn setlist niet ietwat aanpast, dat hij ook gaat verzuipen op pakweg Dranouter.