Plechtige promoties…

• zijn langdradig (twee meegemaakt en steeds afgeklokt op anderhalf uur)
• worden opgeluisterd door goede muziek (o.a. Selah Sue)
• zijn ietwat aan de saaie kant (zitten, zwijgen en af en toe eens in de handjes klappen)
• maken een mens fier (je naam in een ellenlange lijst horen, is na enkele jaren studeren best wel fijn)
• zijn heel onpersoonlijk (tweemaal dezelfde speech meneer de rector, busted)
• zijn een traditie en horen er dus gewoon bij

Vanaf zondag mag ik me officieel Master in de Educatieve Studies noemen. Een tijdperk wordt afgesloten, een nieuwe breekt aan. Net als de vorige twee promoties viel er opnieuw een onderscheiding uit de bus. Trots, uiteraard. De masterproef was na al dat gezweet goed voor een 15 en daar zijn geen klachten over. En nu? De ‘echte’ wereld in en solliciteren maar.