De ochtendzon breekt door de wolken. Ik richt me op. Tijd om de dag nuttig te starten. Veel keuze is er niet, examens weet je wel. Vandaag staat er een verdediging van geïntegreerde seminaries op het programma, denk ik bij mezelf. Tien studiepunten, veel te veel als je het mij vraagt, maar heb je als student daar iets in te zeggen? Douche, rustig ontbijtje. Om 10u moet ik daar zijn. Een halfuur voor tijd kom ik aan. Er zit al wat volk in de gang. De prof is er ook, papier in de hand. Een papier met mijn naam op. Ik ben vierde in de rij, maar de eerste drie studenten blijken de revue al gepasseerd te zijn. Het gaat hier rap vooruit, voor op schema. Helaas, niks voor op schema. Deze slimmerd is tien minuten te laat. Tien! Minuten! Te! Laat! Op! Mijn! Examen! Ik schaam me, krijg ongelofelijke stress.
Blijkbaar had ik de kleine lettertjes op het uurrooster niet gelezen. In mijn gedachten stond er: “Om de 20 minuten een student, te beginnen vanaf 9u.”. Vierde student, dus om 10u. Helaas bleek er te staan: “Om de 20 minuten twee studenten, te beginnen vanaf 9u.” wat neerkomt op 9u20. En wat gebeurde er toen?
A. Coudie vloog helemaal achteraan op de lijst. Eigen schuld dikke bult. De verdediging mocht hij pas om 16u afleggen, maar alles verliep vrij vlekkeloos. Buiten een dagje onnodig freaken, stressen en zoveel meer niks aan de hand.
B. Coudie had een begrijpende prof, die de angst in zijn ogen las. Hij begon aarzelend aan het beantwoorden van de vragen, maar herpakte zich algauw. Alles verliep voor de rest vlotjes, op naar de verdediging van de masterproef.
C. Coudie hangt eraan. Voor het eerst in zes jaar geen eerste zit. Geen eerste zit, vanwege te laat. Deliberatie is omwille van het hoge aantal studiepunten en de link met de masterproef onmogelijk.
Ik hoop B, maar ik vrees A. Nu in beide gevallen ging het vlekkeloos en vlot
Bij ons zou dat A worden
Ik hoop B, ik vrees A: dat is toch wat ze bij ons op school zouden gedaan hebben.
C, dat zou een beetje overdreven zijn!
ik ga voor A
Ik ga ook voor A.
B.
Ja, aangezien ik het nog niet mocht lezen bij u is dit het eerste wat ik heb gedaan als ik terug thuis was. Het antwoord zal ik hier wel niet verklappen…
Elfi
Ik gok op B.
A lijkt me het meest redelijke.
A
Aaargh, ik word zenuwachtig van dat hier alleen nog maar te lezen.
Verder gok ik op B. Of misschien A. Ik kan niet beslissen.
Ik hoop van harte niet C!
Ik hoop voor u B, maar ik verwacht eerder A…
wanneer volgt de deliberatie?
Ik mag mezelf ongelofelijk gelukkig prijzen dat optie B de correcte is. De zenuwen gierden wel door mijn keel toen ik hoorde dat ik te laat was. Het was een onbewuste fout met goede afloop. Op 30 juni moet ik de thesis verdedigingen, op 4 juli krijg ik normaalgezien elektronisch mijn uitslag en als alles goed gaat heb ik op 6 juli mijn diploma in mijn handen.
en daar is maar één woord voor…
GELUKZAK!
en proficiat!
Twee woorden dus!
Begrijpende proffen toch hè!