De verlossing

Een dag met klamme handjes. De afspraak met de drukker was gemaakt, 17u30. Ideaal om een ganse dag de stress de hoogte in te jagen en allerlei waanvoorstellingen te maken. Wat als ineens alles door elkaar staat, een kemel van een taalfout in het woord van dank staat, een verkeerde prof op het voorblad wordt vermeld, inhoudsfouten allerhande, een malafide kopiecenter, … Helemaal leuk wordt het als je collega de masterproef probeert af te drukken en er iets scheelt met de paginanummering (via Word) of maar een halve pagina uit de printer komt (via PDF). Een eigen testpagina vanuit mijn printer vertoonde geen problemen. Behalve dan de mega-irritante vlekjes op ieder afgedrukt blad. Vlekjesprinter, ik moet ze niet hebben.

Met de daver op het lijf, de USB-stick in de hand met de levensbelangrijke PDF op en in het gezelschap van de twee ‘kompanen’ richting De Raaf. We waren iets te vroeg, maar dat bleek niet meteen een probleem. ’t Komt allemaal wel in orde, je zult wel zien. We kregen zelf een frisdrankje in onze pollen geschopt. Iets nieuws, uit de ‘Gini’-familie, passion of zoiets. Best wel lekker smaakje. Zelfs in stressmomenten blijven de smaakpapillen werken, gelukkig maar.

Digitaal de masterproef zien, beetje trots zijn, beetje heel trots zijn. Een kleurtje voor de voorkaft kiezen, zo’n marmermotief (groen uiteraard) Een eerste versie uit de printer zien rollen. Het controleren, buiten een vlek, best tevreden zijn. De ganse boel er zien uitkomen. Een gezellig praatje maken. Rood aanlopen van de wegvloeiende stress (en ook wel van de immense warmte die er daar heerste). Ondertussen even rondneuzen. Zien dat er collega’s ook net langs geweest zijn. Hun voorblad zien, meteen drie fouten opmerken. Mezelf een beetje een freak vinden. Gelukkig zijn dat na veertig minuten de acht exemplaren heelhuids mee richting kot kunnen. Maandag enkel nog indienen… verlossing!